قیمت اجرا (Strike Price) چیست؟ راهنمای عملی برای تریدرهای آپشن

آیا تا به حال فکر کرده‌اید چرا بعضی آپشن‌ها ناگهان بی‌ارزش می‌شوند و بعضی دیگر سودهای نجومی می‌دهند؟ پاسخ اغلب در یک مفهوم کلیدی نهفته است: قیمت اجرا یا همان Strike Price. به عنوان یک تحلیلگر بازار و تریدر با تجربه، می‌دانم که درک عمیق این عدد، مرز بین یک معامله پرسود و یک زیان ناخواسته است. قیمت اجرا، آن نقطه جادویی است که تصمیم می‌گیرد آیا حق خرید یا فروش شما در یک آپشن، ارزش استفاده دارد یا نه. در واقع، این قیمت از همان ابتدای شکل‌گیری قرارداد آپشن تعیین می‌شود و تعیین‌کننده اصلی ارزش ذاتی آن در برابر قیمت فعلی بازار است. اگر می‌خواهید در دنیای آپشن‌ها حرفه‌ای عمل کنید، باید این مفهوم را مثل کف دستتان بشناسید.

توجه: این آموزش بیشتر بر روی آپشن‌های سهام متمرکز است. برای یادگیری کامل فارکس، به آموزش فارکس صفر تا صد مراجعه کنید.

قیمت اجرا (Strike Price): قلب تپنده معاملات آپشن

در دنیای مشتقات مالی، که آپشن‌ها بخش مهمی از آن هستند، قیمت اجرا نقش محوری دارد. مشتقات، ابزارهای مالی هستند که ارزششان را از یک دارایی پایه (مثل سهام) می‌گیرند. در معاملات آپشن، چه Call (حق خرید) و چه Put (حق فروش)، این قیمت اجراست که تعیین می‌کند آیا آپشن شما “در پول” (In The Money – ITM)، “در سر به سر” (At The Money – ATM) یا “خارج از پول” (Out Of The Money – OTM) است. این وضعیت، مستقیماً روی قیمت آپشن و در نهایت، سود یا زیان شما تاثیر می‌گذارد.

به زبان ساده، قیمت اجرا همان قیمتی است که شما به عنوان خریدار آپشن، حق دارید دارایی پایه را در آینده با آن قیمت بخرید (در Call) یا بفروشید (در Put). این حق، اما اجباری نیست. اگر بازار به نفع شما حرکت کند، این حق می‌تواند بسیار ارزشمند باشد؛ در غیر این صورت، ممکن است ترجیح دهید از آن استفاده نکنید و فقط حق بیمه (Premium) پرداخت شده را از دست بدهید.

طبق تجربه من، بسیاری از تریدرهای تازه‌کار، صرفاً به قیمت فعلی آپشن نگاه می‌کنند و از اهمیت Strike Price غافل می‌شوند. اما این عدد، تعیین‌کننده پتانسیل سود شماست. هرچه آپشن شما “در پول”تر باشد، ارزش ذاتی بیشتری دارد و گران‌تر است. برعکس، آپشن‌های “خارج از پول” ارزان‌ترند، اما برای سوددهی نیاز به حرکت بزرگ‌تری در بازار دارند.

مثلاً فرض کنید سهام شرکت X در حال حاضر ۱۰۰ دلار معامله می‌شود. شما یک آپشن Call با قیمت اجرا ۱۰۵ دلار خریده‌اید. اگر قیمت سهام X به ۱۱۰ دلار برسد، شما می‌توانید از حق خود استفاده کرده و سهام را با قیمت ۱۰۵ دلار بخرید و بلافاصله در بازار به ۱۱۰ دلار بفروشید، و ۵ دلار سود (منهای حق بیمه) کسب کنید. اما اگر قیمت سهام به ۹۵ دلار کاهش یابد، عقلانی نیست که سهام را با ۱۰۵ دلار بخرید، در حالی که می‌توانید آن را با ۹۵ دلار از بازار تهیه کنید. در این حالت، آپشن شما بی‌ارزش می‌شود و شما فقط حق بیمه را از دست می‌دهید.

تفاوت قیمت اجرا در آپشن‌های Call و Put: یک تریدر چه باید بداند؟

برای اینکه بتوانید با آپشن‌ها معامله کنید، باید تفاوت عملکرد قیمت اجرا را در Call و Put به خوبی درک کنید. این دو نوع آپشن، دو روی یک سکه‌اند، اما با منطق سود و زیان کاملاً متفاوت.

آپشن Put (حق فروش): محافظت در برابر سقوط یا کسب سود از نزول

یک آپشن Put به شما حق می‌دهد (نه الزام) که یک دارایی پایه را در آینده با قیمت اجرا مشخصی بفروشید. تریدرها معمولاً Put می‌خرند وقتی پیش‌بینی می‌کنند قیمت سهام کاهش می‌یابد، یا برای محافظت از سبد سهام خود در برابر افت قیمت. تصور کنید سهام شرکت ABC الان ۱۰۰ دلار است و شما نگرانید که قیمت آن کم شود. با خرید یک Put با Strike Price ۹۵ دلار، شما این حق را دارید که حتی اگر قیمت سهام به ۸۰ دلار هم برسد، آن را به ۹۵ دلار بفروشید. این یک بیمه عالی است! اگر قیمت بالا رفت، مشکلی نیست، فقط حق بیمه Put را از دست داده‌اید.

آپشن Call (حق خرید): کسب سود از صعود یا پوشش فروش استقراضی

در مقابل، آپشن Call به شما حق خرید یک دارایی پایه را با قیمت اجرا مشخصی می‌دهد. تریدرها Call می‌خرند وقتی انتظار دارند قیمت سهام بالا برود. فرض کنید شما یک Call روی سهام شرکت Y با Strike Price ۵۰ دلار خریده‌اید. اگر قیمت سهام به ۶۰ دلار برسد، شما می‌توانید سهام را با ۵۰ دلار بخرید و بلافاصله به ۶۰ دلار بفروشید و ۱۰ دلار سود خالص (منهای حق بیمه) به جیب بزنید. اما اگر قیمت به ۴۰ دلار کاهش یابد، شما از حق خرید خود استفاده نمی‌کنید، چون می‌توانید سهام را ارزان‌تر از بازار بخرید. در این حالت، Call شما بی‌ارزش می‌شود.

چیزی که در معاملات آپشن حیاتی است، این است که هم آپشن‌های Put و هم Call تنها زمانی “در پول” می‌شوند که قیمت اجرا در جهت مطلوب حرکت کند. یعنی برای Put، قیمت دارایی پایه باید زیر Strike Price باشد و برای Call، قیمت دارایی پایه باید بالای Strike Price قرار بگیرد. در غیر این صورت، آپشن شما “خارج از پول” است و احتمالاً بی‌ارزش خواهد شد.

بیایید با یک مثال واقعی‌تر این موضوع را شفاف‌تر کنیم. فرض کنید ‘سام’ آپشن‌های Call شرکت Wells Fargo (WFC) را با قیمت اجرا ۴۵ دلار دارد و سهام WFC در حال حاضر ۵۰ دلار معامله می‌شود. در این حالت، آپشن‌های Call سام “در پول” هستند، چون Strike Price (۴۵ دلار) کمتر از قیمت فعلی سهام (۵۰ دلار) است. سام می‌تواند سهام را با ۴۵ دلار بخرد و بلافاصله به ۵۰ دلار بفروشد و ۵ دلار سود به ازای هر سهم کسب کند (البته پس از کسر کمیسیون و حق بیمه اولیه). این یک معامله شیرین است.

اما اگر سام آپشن Call با قیمت اجرا ۵۵ دلار داشت و WFC همچنان ۵۰ دلار معامله می‌شد، آپشن او “خارج از پول” بود. در این شرایط، اجرای آپشن هیچ سودی برای سام ندارد؛ چرا که نیازی نیست ۵۵ دلار برای خرید سهام بپردازد، در حالی که می‌تواند آن را مستقیماً از بازار با ۵۰ دلار بخرد. اینجاست که درک دقیق قیمت اجرا حیاتی می‌شود.

در زیر می‌توانید یک نمونه از نحوه نمایش قیمت تمرین (exercise price) – که به آن همچنین “قیمت اعتباری” یا “strike price” می‌گویند – در جدول آپشن های شرکت Wells Fargo را ببینید:

به خاطر داشته باشید، هرچه آپشن شما “خارج از پول”تر باشد، ارزش کمتری دارد. این آپشن‌ها فقط ارزش زمانی (Time Value) دارند، یعنی ارزشی که بر اساس احتمال حرکت قیمت سهام پایه به سمت Strike Price تا زمان انقضا، شکل می‌گیرد. در مقابل، هرچه آپشن “در پول”تر باشد، ارزش بیشتری دارد، زیرا علاوه بر ارزش زمانی، ارزش ذاتی (Intrinsic Value) نیز دارد. ارزش ذاتی همان تفاوت بین قیمت دارایی پایه و قیمت اجرا است.

یک نکته مهم که باید بدانید: خرید آپشن، خرید یک “حق” است، نه “اجبار”. اگر قیمت سهام پایه به قیمت اجرا مطلوب شما نرسد، شما صرفاً از حق خود استفاده نمی‌کنید و آپشن شما بی‌ارزش منقضی می‌شود. این همان ریسک حداکثری شما در خرید آپشن است: از دست دادن حق بیمه.

تاثیر قیمت اجرا بر سود و زیان شما در معاملات آپشن

به عنوان یک تریدر، محاسبه سود و زیان از مهم‌ترین بخش‌های کار است و قیمت اجرا مستقیماً روی این محاسبات تاثیر می‌گذارد. این تاثیر بسته به اینکه با Call معامله می‌کنید یا Put، متفاوت است.

در آپشن Call، هرچه قیمت اجرا پایین‌تر باشد، یعنی شما حق خرید دارایی را با قیمت بهتری دارید. این یعنی پتانسیل سود شما بیشتر می‌شود. تصور کنید سهامی ۱۰۰ دلاری دارید. یک Call با Strike Price ۹۰ دلار، بسیار سودآورتر از یک Call با Strike Price ۱۱۰ دلار است، چون حق خرید ارزان‌تری دارید.

در آپشن Put، قضیه برعکس است. هرچه قیمت اجرا بالاتر باشد، یعنی شما حق فروش دارایی را با قیمت بالاتری دارید. این فرصت سود بیشتری را برای شما فراهم می‌کند. یک Put با Strike Price ۱۱۰ دلار روی سهام ۱۰۰ دلاری، پتانسیل سود بیشتری نسبت به Put با Strike Price ۹۰ دلار دارد، چون می‌توانید سهام را گران‌تر بفروشید.

اما یک نکته کلیدی: با افزایش قیمت اجرا (در Call) یا کاهش آن (در Put)، ارزش آپشن نسبت به حق بیمه‌ای که پرداخت کرده‌اید، کاهش می‌یابد و زیان شما بیشتر می‌شود، مگر اینکه بازار به شدت به نفع شما حرکت کند. در واقع، قیمت اجرا یک اهرم دوطرفه است؛ می‌تواند سود شما را چند برابر کند یا زیان شما را تا حد از دست دادن کل حق بیمه برساند. درک این تعادل برای هر تریدری ضروری است.

طبق تجربه من، انتخاب قیمت اجرا مناسب، یک هنر است. شما باید بین آپشن‌های “در پول” که گران‌ترند اما ریسک کمتری دارند، و آپشن‌های “خارج از پول” که ارزان‌ترند اما ریسک و پتانسیل سود بالاتری دارند، تعادل ایجاد کنید. عوامل اقتصادی، سیاسی و حتی اخبار جهانی می‌توانند بر قیمت دارایی پایه و در نتیجه بر سودآوری Strike Price انتخابی شما تاثیر بگذارند. برای همین است که تحلیل دقیق بازار قبل از هر معامله، حرف اول را می‌زند.

قیمت اجرا و پولسازی: آیا Strike Price می‌تواند شما را ثروتمند کند؟

بسیاری از تریدرها با رویای پولسازی وارد بازار آپشن می‌شوند و قیمت اجرا نقش مهمی در تحقق این رویا دارد. اما بیایید واقع‌بین باشیم: هیچ تضمینی برای پولسازی وجود ندارد و هر معامله‌ای ریسک‌های خاص خود را دارد.

هزینه‌ای که برای خرید یک آپشن پرداخت می‌کنید، همان حق بیمه یا Premium است. این هزینه به شرایط بازار، نوسانات دارایی پایه و البته قیمت اجرا بستگی دارد. اگر بتوانید آپشن مناسبی را با Strike Price درست انتخاب کنید، بله، پتانسیل سودآوری بالایی وجود دارد.

به عنوان مثال، فرض کنید یک آپشن Call روی سهامی خریده‌اید. اگر در تاریخ انقضا، قیمت سهام بالاتر از قیمت اجرای شما باشد، شما می‌توانید از حق خرید خود استفاده کنید، سهام را ارزان بخرید و گران‌تر بفروشید. این همان پولسازی است که به دنبالش هستید.

به همین ترتیب، اگر آپشن Put روی سهامی خریده‌اید و در تاریخ انقضا، قیمت سهام پایین‌تر از قیمت اجرای شما باشد، می‌توانید از حق فروش خود استفاده کنید، سهام را گران بفروشید (حتی اگر در بازار ارزان باشد) و سود کنید. این هم نوع دیگری از پولسازی است.

اما نکته مهم اینجاست که این سناریوهای ایده‌آل همیشه اتفاق نمی‌افتند. بازار پر از نوسان است و پیش‌بینی دقیق آن دشوار. چیزی که من در طول سال‌ها ترید آموخته‌ام، این است که پولسازی پایدار در آپشن‌ها از ترکیب دانش عمیق قیمت اجرا، مدیریت ریسک دقیق و تحلیل مستمر بازار به دست می‌آید. هرگز بدون آگاهی کامل از مخاطرات، وارد معامله نشوید.

منبع: این وست پدیا

5/5 – (9 امتیاز)